weblog about Painting
weblog about Design

و این بهانه ای شد که بنویسم ....
رو به مسعود فراستی و فریدون جیرانی و ... خیل عظیمی از هنرمندان مملکتم ...
شما را چه می شود ؟

آقای فراستی شما نام منقد را با خود یدک می کشید و ماشا الله تجربه و سابقه هم که کم ندارید !
آقای فراستی شما خدای نکرده باید کمی بیش از مردم عادی و دولتمردانمان بهر ه ای از ادب برده باشید ...
شما که می نویسید و دیگران را به سلابه می کشید، باید خوب بدانید که منقد فرزند ادبیات است و ادبیات، فرزند جامعه سالم

حال شما را چه می شود که در معدود تریبون موجود در کشور مفلوکمان ، که مردم پولش را می دهند و جز زباله ، چیزی به آنها
تحویل نمی دهد
به جای استفاده از زمان اندکتان برای رشد جامعه ، این کلمات حقیر وکثیف را در مورد شخصی می گوئید که عمری را برای این مملکت جان گذاشته است ...
اشتباه نکنید من از سینه چاکان آثار آقای کیمیایی نیستم ، و راستش را بخواهید کارهای ایشان را جزو آثار برتر سینمای ایران نمی دانم ...
ولی این را می دانم که خیل عظیمی از مردم کشورم با این آثار زندگی کرده اند و آموخته اند ...و این را میدانم که مسعود کیمیایی چندین و چند مرتبه به تاریخ ایران اضافه نموده است ...
که حتی اگر اینها نبود هم باز تلویزیون و شان ومرتبه منقد مملکت و اصلا مخاطبین این نیست که این (ادبیات که چه عرض کن)م بی ادبیاتی شما را ببیند ...

دست آخر تنها می توانم بگویم از ماست که بر ماست ...
تا زمانی که منقد وروشنفکر مملکت ما این چنین سخن گوید نمی توان از اقشار دیگر مملکت انتظار بهتری داشت ...

لینک صحبتهای آفای مسعود فراستی در برنامه هفت

زمان بندی:
مهلت ارسال آثار:حداکثر تا پایان وقت اداری 30 آذر 89

یادآوری:
امتیاز آثار ارسالی،به جز اثر برگزیده، در انحصار هنرمند بوده و این ستاد برگزاری با اتکا به قانون مالکیت مادی و معنوی برای هنرمند، از آثار برجسته ارسالی در برنامه های موسیقی و با نام طراح استفاده کند.

نشانی ستاد اجرایی:
تهران، خیابان استاد نجات الهی، تقاطع طالقانی، کوچه شهید زندی، ساختمان شماره 5، طبقه نخست، روابط عمومی، تلفن: 88906080 و 88909329، نمابر: 88908857

شهروند - تورنتو - کانادا
داود منطق

اشاره: شهروند در نظر دارد مجموعه گفت وگوهایی را با هنرمندان داخل کشور ترتیب دهد تا بدینوسیله هم ما دور ماندگان از وطن با آنها آشنا شویم و هم آنها بدانند که پاره ی دیگرشان در بیرون از ایران با آنها بیگانه نیست و می خواهد که آنها را بشناسد و کارهایشان را دنبال کند.

داود منطق هنرمند نقاش که در این یک ساله ی اخیر به خارج کشور مهاجرت کرده و در تورنتو به سر می برد، این امر را برعهده گرفته است. در اولین سری از این گفت وگوها، با سعید رفیعی مقدم، هنرمند نقاش آشنا شدیم. در این شماره گفت وگو با هنرمند گرافیست 33 ساله، سیاوش فانی را می خوانید.

شهروند

سیاوش فانی، متولد 1356 تهران، کارشناسی ارتباط تصویری گرافیک از دانشکده هنر و معماری، کارشناسی ارشد ارتباط تصویری از دانشکده هنر و معماری، عضو مجمع طراحان بین المللی گرافیک و عضو فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران است. او همزمان در آتلیه شخصی و دانشگاه کار و تدریس می کند. از وب سایت او Artfani.com دیدن کنید.

آقای فانی از آشنایی، علاقمندی و طی مسیر خود تا به امروز، در زمینه گرافیک بفرمایید.

ـ اولین یادآوری درس نقاشی کلاس ششم بود. روزی که به دلیل یک نقاشی بد از سوی معلم مورد مواخذه قرار گرفتم تا جایی که آقای معلم هنر، نقاشی را مچاله و دستور بلعیدن آن را به من داد. آن روزها کلاس نقاشی درسی وحشتناک بود. همیشه به رشته برق و الکترونیک علاقه داشتم، ولی به صورتی اتفاقی وارد هنرستان گرافیک شدم. آن روزها گرافیک هنوز خیلی شناخته شده نبود وگاهی به شوخی با ترافیک مطرح می شد. روزهای هنرستان به سختی می گذشت؛ تجدیدهای ثلث اول ثلث دوم و ثلث سوم … تداوم بخش این سختی در سال اول با یازده تجدید آغاز شد و در سال های پایانی که کمی علاقه مندی ام بیشتر شده بود، با 4 تجدید دوران هنرستان را به پایان بردم.

اعتصاب غذای پناهی خشک است و خطرناک و خواسته هايش بسيار ساده و به حق:
۱. تماس و ديدار با خانواده و اطمينان کامل از سلامت آنها.
۲. حق داشتن وکيل بعد از ۷۷روز و مشورت با او.
۳. آزادی بدون قيد و شرط تا تشکيل دادگاه و صدور حکم قطعی.
ما به عنوان شماری از هنرمندان، روزنامه نگاران و فعالان ايرانی، ضمن ابراز همدلی با جعفر پناهی و ابراز نگرانی شديد در مورد سلامتی وی، بدينوسيله اعلام می کنيم که دستگاه های قضايی و امنيتی جمهوری اسلامی مسئول به خطرافتادن جان جعفر پناهی و هر اتفاق ناگوار ديگری هستند که در زندان برای اين هنرمند سرشناس پيش بيايد.
از اين رو از يک سو از مسئولان جمهوری اسلامی می خواهيم سريعا و بدون هيچ قيد و شرطی جعفر پناهی را که از مفاخر هنری کشورمان است، آزاد کنند واز سوی ديگر، خطاب مان به جعفر پناهی است که جان عزيز هنرمند را اين چنان به خطر نيفکند؛ اعتصاب خويش را بشکند و به ياد داشته باشد که ايران و هنر ايران زمين بيش از اينها به وی نياز دارد.

اسامی امضا کنندگان:
داريوش آشوری/ سيمين بهبهانی /حميد دباشی/ بهمن قبادی/ نوشابه اميری/ هوشنگ اسدی/ مهرانگيز کار/ احمد رافت / فرشته قاضی/ سامان رسول پور/ مازيار بهاری/ نيک آهنگ کوثر/ مانا نيستانی/ بابک پيامی/ شادی صدر/ آسيه امينی/ مسيح علی نژاد/ شهرام رفيع زاده/ سيد ابراهيم نبوی/ هادی قائمی/ فاطمه حقيقت جو/ جواد منتظری.

گویا نیوز

مراسم خاکسپاری نسرین باحضور فرزندان و دوستان و آشنایان اودر روزیکشنبه 25 اپریل ساعت 5/12 تا 2 بعدازظهر در
آدرس زیر برگزار می شود. حضور همه ما در این مراسم , گرامیداشت هنرمند ارزنده ای است که زود از میان ما رفت ولی یادش در خاطر ما همیشگی است


Address: Marshal General Home , 10366 Yonge St, Richmond Hill
سه چراغ راهنمائی بعداز چهارراه میجر مکنزی

از پانزدهم آوریل 2010 نمایشگاه آثار نقاشی داوود منطق در گالری کویین شهر تورنتو برگزار شده و این نمایشگاه تا 28 آوریل ادامه خواهد داشت. به بهانه ی برپایی این نمایشگاه با ایشان گفتگویی ترتیب داده ایم. در این گفتگو، داوود منطق ضمن اشاره به سابقه فعالیت های فرهنگی خود در مورد برپایی این نمایشگاه و فعالیت های هنری در خارج از ایران نیز توضیح داده اند.

نمایشگاه نقاشی داود منطق در گالری کوئین

“تمام کارهای این نمایشگاه را طی این پنج ماهی که در اینجا هستم، کشیدم. وقتی که در رختخواب دراز کشیده بودم و خاطرات گذشته و فرداهای نامعلوم را در ذهن مرور می کردم… اینها الهام بخش من بودند. در حالی که هنوز آتلیه ای نداشتم، با کمترین امکانات بهترین راه ثبت تصورات و خلاقیتم را یافتم… یکباره خود را در کانادا دیدم، در وضعیتی کاملا متفاوت… احساس می کنم بین امید و بیم معلق مانده ام. از کشوری آمده ام که حقوق بشر و دمکراسی برایش در اولویت نیست، و در کشوری هستم که آزادی بیان وجود دارد. پذیرش این تفاوت های فرهنگی و پشت سر گذاشتن آن شیوه ی زندگی که با آن به دنیا آمده و بزرگ شده ای، خود چالشی ست. دلتنگ دوستان، خانواده، لحظه های خوش و آن محیط آشنا هستم. می دانم که انطباق با زندگی جدید زمان می طلبد و سخت است. اینجاست که نقاشی برایم آرامش خاطر می آورد. نقاشی هایم بازتابی از آرزوها، خاطرات، رویاها، رنج ها و شادی هایم هستند…”

در بروشور گالری کوئین به مناسبت نمایشگاه انفرادی داود منطق، هنرمند نقاش، متن بالا به انگلیسی آمده است.

داود منطق متولد سال ۱۳۵۳ و فارغ التحصیل رشته نقاشی از دانشگاه هنر در تهران است. او تاکنون در بیش از 26 نمایشگاه گروهی در ایران و اروپا و آمریکا شرکت داشته و نمایشگاه حاضر دوازدهمین نمایشگاه انفرادی اوست.

داود منطق از جوانان هنرمندی ست که به تازگی به جمع هنرمندان ایرانی ساکن تورنتو پیوسته و اولین نمایشگاه انفرادی او در خارج از ایران با عنوان “تصور کن همه ی مردم در صلح زندگی کنند (Imagine all the people living in peace) تا 28 اپریل در گالری کوئین ادامه دارد.

داود منطق این نقاشی ها را به گفته ی خودش با کمترین امکانات، یعنی ماژیک کشیده است.

از او می پرسم، حرفه ات نقاشی ست؟ می گوید: در سال 1375 که در رشته ی نقاشی از دانشگاه هنر فارغ التحصیل شدم، در کنار نقاشی به کار تدریس هنر و نقاشی و دروسی که در رابطه با تصویر هستند در کلاس های شخصی خودم و دانشگاه مشغول شدم. در بخش تبلیغات و طراحی صحنه و تئاتر و فیلم هم کار کرده ام. باید بگویم که کارم گرافیک است و نقاشی علاقه شخصی ام.

می گوید: هفت ماه است که به کانادا آمده ام. در حال حاضر مشغول درس خواندن و نقاشی کردن هستم و به طور آزاد کماکان کار گرافیک هم انجام می‌دهم.

تازه ترین کار این هنرمند، طراحی پوستر کنسرت رسیتال مهسا مداحیان بود که به زیبایی طراحی شده بود.

از داود منطق که هشت سال عضو انجمن نقاشان ایران و یک سال مدیر کمیته انتشارات انجمن نقاشان ایران بوده می خواهم از استادان تاثیرگذارش نام ببرد و او بلافاصله از محمدابراهیم جعفری و نصرت الله مسلمیان یاد می کند.

منطق درباره ی نوع نقاشی اش می گوید: نقاشی را می شود دسته بندی کرد به کارهای فیگوراتیو و آبستره(تجریدی). من اصولا نقاش فیگوراتیوی هستم و چون بحث سبک ها بحث گسترده ای ست از مطرح کردنش خودداری می کنم ولی کلاً باید بگویم از مایه های مدرن و پست مدرن در کارهایم استفاده می کنم.

این هنرمند درخصوص استقبال از نمایشگاه و نظر بازدیدکنندگان می گوید: روز افتتاح به دلیل مقارن شدن با رویدادهای دیگر جامعه ایرانی، استقبال زیاد خوب نبود ولی از سی بی سی می خواستند مصاحبه کنند که این نشان می دهد خبررسانی خوب انجام شده بود.

بسیاری از بازدیدکنندگان می خواستند بدانند این کارها چگونه انجام شده، برای همین قرار شد که یک ورک شاپ برگزار کنیم و به طریقی یک افتتاحیه ی دیگر داشته باشیم که حتما به اطلاعتان خواهد رسید.

کنجکاوم بدانم هنرمند حساس و تازه واردی که در افکارش، آینده با راز و رمزها و ناشناخته هایی آمیخته، آیا برای فرداهایش برنامه ای دارد؟

می گوید: من دو سه پروژه در ذهن دارم که الان که توانستم آتلیه ای برای خودم فراهم کنم و می توانم کار کنم می خواهم آنها را انجام دهم. مجموعه کاری به نام اعدام داشتم که آنها همه در ایران ماندند و نمی توانم بیاورم اینجا چون دچار دردسرم کرد. حدود یک سال قبل نمایشگاهی گذاشتم که آمدند آن کارها را از بین آثار دیگر جمع کردند و بردند. می خواهم آن مجموعه را ادامه دهم.

قبل از آمدن به کانادا در نورنبرگ آلمان بودم که مرکز هولوکاست جهانی هر سال آنجا مراسم یادبود برگزار می کند. طرحی دارم که به هولوکاست به معنای عام آن بپردازم تا شاید بتوانم تا سال آینده نمایشگاهی در آنجا برگزار کنم.

قرار است کلاس های طراحی و ورکشاپ هم در گالری کوئین برگزار کنم.

می پرسم که آیا او هم بین هنرمندانی که برای حمایت از جنبش مردم قبل از انتخابات نمایشگاهی برگزار کردند، بوده یا نه؟ می گوید:

یکی دو هفته قبل از انتخابات نمایشگاهی با حدود 400 ،500 هنرمند به حمایت از جنبش سبز برگزار شد که قرار بود درآمد حاصله از فروش آثار به کمپین آقای موسوی کمک شود. من هم کاری دادم که یک فرشته ی سبز بود. بعد از نمایشگاه هم هنرمندان نامه هایی چاپ کردند در اعتراض به اتفاقاتی که در ایران افتاده بود و من هم یکی از امضاکنندگان بودم. بعد از آن که من از ایران آمدم بیرون متوجه شدم که به اشکال مختلف برای افرادی که اسمشان در لیست بود مشکلاتی پیش آمده است.

داود منطق ضمنا خیال دارد که دوستان هنرمندش در ایران را به جامعه ی ایرانی اینجا بشناساند. او اولین مصاحبه اش را با سعید رفیعی منفرد در شهروند منتشر کرد. از او می پرسم مصاحبه با نقاشان ایران را می خواهی ادامه دهی، می گوید: بله. حتما می خواهم ادامه دهم تا ایرانیان این سو هم با هنرمندان جوان ایران و هم فضای هنری داخل ایران آشنا شوند. البته برای تماس با هنرمندان داخل ایران محدودیت هایی وجود دارد و با درنظر گرفتن همه ی جوانب باید انجام شود.

داود منطق، با اینکه خود امروزه در ساحل امن نشسته ولی دوستانش را در ایران فراموش نکرده و می گوید، همچنین می خواهم راهی پیدا کنم که جامعه کانادایی هم، هنر امروز ایران را بشناسد و در صورت امکان بشود از کارهای داخل در اینجا نیز نمایشگاه هایی برگزار کرد.

نمایشگاه داود منطق در گالری کوئین شماره 382 خیابان کوئین شرقی تا 28 اپریل ادامه دارد.

متن کامل این نامه که نسخه ای از آن در اختیار ندای سبز آزادی قرار گرفته است به شرح زیر است:

ششم دی ماه آروین صداقت‌کیش (منتقد و پژوهش گر موسیقی) و حامد رجبی (فیلمساز) در خیابان دستگیر شدند.
پانزدهم دی ماه بهرنگ تنکابنی، (سردبیر) و کیوان فرزین (مدیر مسئول) مجله ی تخصصی موسیقی «فرهنگ و آهنگ» در دفتر این نشریه بازداشت و به محل نامعلومی منتقل شدند.
بیست و یکم دی ماه محمدعلی شیرزادی (مستندساز) هنگام ورود به منزل اش دستگیر شد.
بیست و دوم دی ماه مهرانه آتشی (عکاس هنری) و همسرش مجید غفاری در منزل شان بازداشت شدند. از وضعیت این دو خبری در دست نیست.
سی ام دی ماه، لی لی فرهادپور (نویسنده و مادر بهرنگ تنکابنی) در حالی که فقط یک روز از مرخص شدن او از بیمارستان به علت عارضه ی قلبی می گذشت، در خانه بازداشت شد.
فرهنگ و هنر ایران را حضور اعضای آن معنا می‌بخشد. نمی توان از بالندگی ایران معاصر سخن گفت، آینده‌اش را در سر پروراند و پاره‌های این تن را به بند کشید. نمی توان از تعهد اجتماعی گفت و رابطه ی هنرمند را با اجتماع سد کرد. هنرمند به اقتضای آن چه می‌‌کند شاهدی ست بر آن چه پیرامون اش می گذرد. ادراک روح زمانه حرفه ی اوست و این تنها با حضور او در جامعه ممکن می‌شود.
ما امضاءکنندگان این نامه خواستار آزادی همکاران خود هستیم. روشن شدن اتهام ، اطلاع دقیق از وضعیت کنونی آن ها، امکان ملاقات و برخورداری از وکیل انتخابی حداقل حقوق مسلم قانونی و انسانی ایشان است.
بقیه متن را از لینکhttp://www.nasimfarda.com/index.php?option=com_content&view=article&id=5212:1388-11-17-11-15-19&catid=44:notifications&Itemid=99 زیر بگیرید

اختیاری: اگر تمایل دارید محل سکونت و شغل فعلی تان را نیز ذکر کنید.

۲. تازگی‌ها چه خبر؟ (روزهای گذشته مشغول چه کارهایی بوده‌اید یا چه چیزهایی ذهن شما درگیر کرده؟)

داود منطق متولد سال ۱۳۵۳ و فارغ التحصیل رشته نقاشی هستم در حال حاضر در کانادا زندگی می‌کنم و مشغول درس خواندن و نقاشی کردن هستم و به طور آزاد کماکان کار گرافیک هم انجام می‌دهم.

در روزهای اخیر بیشتر در حال خواندن و نقاشی کردن بوده‌ام و چند کار شخصی گرافیکی هم انجام داده‌ام.

۳. اولین، آخرین، بهترین و بدترین کار حرفه‌ای تان چه بوده؟

اولین کار گرافیکی‌ام یک پوستر تئاتر و مربوط به تئاتری از مرحوم جهانگیر صمیمی فر بود و آخرین کار گرافیک هم مجموعه‌ای از پوستر و کارت برای نمایشگاهی در تورنتو بوده است. کارهای خوب و بد زیادی داشته‌ام و همگی در جای خود باعث شده‌اند که در جای فعلی باشم پس خیلی به آنها فکر نمی‌کنم. تنها امیدوارم از این به بعد کارهای بد کمتری داشته باشم.

۴- بهترین و بدترین تجربه‌تان در زندگی چه بوده؟

بهترین تجربه‌ام سفرهایی بوده که رفته‌ام و بدترین غرق شدن در روز مره گی.

۵- بهترین و بدترین خاطره تان چه بوده؟

بهترین خاطراتم مربوط به دوران کودکیم است، زمانی که کمتر درگیر مسئولیت‌های فعلی بودم و بیشتر وقت داشتم که خودم باشم و بدترین خاطراتم گرفتن دستمزد کار گرافیکی یا اصولا هنری در ایران. اکثرا بیشتر از انرژی ای که برای کار کردن صرف می‌کردم باید انرژی مصرف می‌کردم تا حق خود را بگیرم. خوشبختانه مدتی است که این خاطره بد را کمتر تجربه می‌کنم.

بقیه گفتگو را در وب سایت خودنویس مطالعه کنید