متن کامل این نامه که نسخه ای از آن در اختیار ندای سبز آزادی قرار گرفته است به شرح زیر است:

ششم دی ماه آروین صداقت‌کیش (منتقد و پژوهش گر موسیقی) و حامد رجبی (فیلمساز) در خیابان دستگیر شدند.
پانزدهم دی ماه بهرنگ تنکابنی، (سردبیر) و کیوان فرزین (مدیر مسئول) مجله ی تخصصی موسیقی «فرهنگ و آهنگ» در دفتر این نشریه بازداشت و به محل نامعلومی منتقل شدند.
بیست و یکم دی ماه محمدعلی شیرزادی (مستندساز) هنگام ورود به منزل اش دستگیر شد.
بیست و دوم دی ماه مهرانه آتشی (عکاس هنری) و همسرش مجید غفاری در منزل شان بازداشت شدند. از وضعیت این دو خبری در دست نیست.
سی ام دی ماه، لی لی فرهادپور (نویسنده و مادر بهرنگ تنکابنی) در حالی که فقط یک روز از مرخص شدن او از بیمارستان به علت عارضه ی قلبی می گذشت، در خانه بازداشت شد.
فرهنگ و هنر ایران را حضور اعضای آن معنا می‌بخشد. نمی توان از بالندگی ایران معاصر سخن گفت، آینده‌اش را در سر پروراند و پاره‌های این تن را به بند کشید. نمی توان از تعهد اجتماعی گفت و رابطه ی هنرمند را با اجتماع سد کرد. هنرمند به اقتضای آن چه می‌‌کند شاهدی ست بر آن چه پیرامون اش می گذرد. ادراک روح زمانه حرفه ی اوست و این تنها با حضور او در جامعه ممکن می‌شود.
ما امضاءکنندگان این نامه خواستار آزادی همکاران خود هستیم. روشن شدن اتهام ، اطلاع دقیق از وضعیت کنونی آن ها، امکان ملاقات و برخورداری از وکیل انتخابی حداقل حقوق مسلم قانونی و انسانی ایشان است.
بقیه متن را از لینکhttp://www.nasimfarda.com/index.php?option=com_content&view=article&id=5212:1388-11-17-11-15-19&catid=44:notifications&Itemid=99 زیر بگیرید

اختیاری: اگر تمایل دارید محل سکونت و شغل فعلی تان را نیز ذکر کنید.

۲. تازگی‌ها چه خبر؟ (روزهای گذشته مشغول چه کارهایی بوده‌اید یا چه چیزهایی ذهن شما درگیر کرده؟)

داود منطق متولد سال ۱۳۵۳ و فارغ التحصیل رشته نقاشی هستم در حال حاضر در کانادا زندگی می‌کنم و مشغول درس خواندن و نقاشی کردن هستم و به طور آزاد کماکان کار گرافیک هم انجام می‌دهم.

در روزهای اخیر بیشتر در حال خواندن و نقاشی کردن بوده‌ام و چند کار شخصی گرافیکی هم انجام داده‌ام.

۳. اولین، آخرین، بهترین و بدترین کار حرفه‌ای تان چه بوده؟

اولین کار گرافیکی‌ام یک پوستر تئاتر و مربوط به تئاتری از مرحوم جهانگیر صمیمی فر بود و آخرین کار گرافیک هم مجموعه‌ای از پوستر و کارت برای نمایشگاهی در تورنتو بوده است. کارهای خوب و بد زیادی داشته‌ام و همگی در جای خود باعث شده‌اند که در جای فعلی باشم پس خیلی به آنها فکر نمی‌کنم. تنها امیدوارم از این به بعد کارهای بد کمتری داشته باشم.

۴- بهترین و بدترین تجربه‌تان در زندگی چه بوده؟

بهترین تجربه‌ام سفرهایی بوده که رفته‌ام و بدترین غرق شدن در روز مره گی.

۵- بهترین و بدترین خاطره تان چه بوده؟

بهترین خاطراتم مربوط به دوران کودکیم است، زمانی که کمتر درگیر مسئولیت‌های فعلی بودم و بیشتر وقت داشتم که خودم باشم و بدترین خاطراتم گرفتن دستمزد کار گرافیکی یا اصولا هنری در ایران. اکثرا بیشتر از انرژی ای که برای کار کردن صرف می‌کردم باید انرژی مصرف می‌کردم تا حق خود را بگیرم. خوشبختانه مدتی است که این خاطره بد را کمتر تجربه می‌کنم.

بقیه گفتگو را در وب سایت خودنویس مطالعه کنید

به نقل از سایت اعتماد

اين روزها دوبي به دروازه هنري جهان عرب تبديل شده است. از برپايي جشنواره مطرح سينمايي که بگذريم، برگزاري نمايشگاه ها و
حراجي هاي مختلف رونق خاصي به اين منطقه داده است. در اين ميان موسسه کريستي که مرکزيت آن در شهر لندن است و 243 سال
قدمت دارد، يکي از فعال ترين شعبات خود را در اين شهر مستقر کرده تا به اين ترتيب همزمان هنر کشورهاي خاورميانه، شمال آفريقا،
هند و پاکستان را به خريداران و مجموعه داران و علاقه مندان هنر عرضه کند. نکته مهم اين حراج، حضور آثار هنري ايراني است. در
حقيقت ايران و هنر معاصر آن يکي از نگين هاي درخشان اين حراج و اين دروازه هنري است. نخستين حراج کريستي در خاورميانه
آوريل 2005 برگزار شد و از آن تاريخ مجموعه يي از نفيس ترين و بهترين آثار هنري معاصر و مدرن بين المللي را ارائه داده است.

هفته گذشته هفتمين دوره اين حراج برگزار شد و شماري از هنرمندان ايراني همچون حسين زنده رودي، پرويز تناولي، افشين پيرهاشمي،
مسعود عربشاهي و... رکورد هاي قابل قبولي از خود بر جا گذاشتند. حراج روز 27 اکتبر در محل هميشگي آن واقع در برج هاي
دوقلوي امارات برپا شد، در حالي که دوبي همچنان گرم، پرحرارت و در انتظار بهتر شدن آب و هواي بد اقتصادي بود. روزهاي برپايي
حراج، آثار خستگي و بي خوابي در چهره و صداي چند نفر از بقيه بيشتر مشهود است. يکي از آنها ويليام لاوري کارشناس ارشد هنر
معاصر ايران، عرب و آفريقاي موسسه کريستي است. لاوري فارغ التحصيل تاريخ هنر اسلامي از دانشگاه ادينبورگ است و در زمان
تحصيل چندين بار به خاورميانه و ايران سفر کرده است. او از سال 2004 به دپارتمان هنر اسلامي موسسه حراج کريستي در لندن
پيوسته و اولين بار در آوريل 2005 شعبه کريستي را در دوبي تاسيس کرده است. نکته جالب در زندگي لاوري آن است که براي آشنايي
بيشتر با هنر ايراني و اسلامي يک سال در مصر اقامت گزيده و به يادگيري زبان عربي پرداخته است. علاقه او به هنر ايران و اسلام
سبب شده مدام در حال رفت و آمد از لندن به خاورميانه باشد. فرصتي دست داد تا از نزديک گفت وگويي با او ترتيب دهيم. متن اين گفت
وگو را که با همکاري عليرضا اميرحاجبي تنظيم شده در ادامه مي خوانيد.

---

-موسسه کريستي در حراج هفتم خود در دوبي اقدام به بالا بردن برآوردهاي اوليه قيمت آثار هنرمندان عرب، ترکيه و هند کرد. به اعتقاد برخي کارشناسان اين حرکت ريسک خطرناکي بود که در اين آب و هواي بد اقتصادي، برآوردهاي 300 تا 800 هزار دلاري براي آثار هنرمندان منطقه در نظر بگيريم. شما با اين نظر موافق هستيد؟

چيزي که در حراج امسال رخ داد اين بود که قيمت برخي آثار در مقايسه با سال قبل بالاتر نرفت و ثابت ماند اما قيمت آثار هنرمندان اصلي و مهم بالا رفت. در کل من فکر مي کنم بازار کمي پايين کشيد که اين محسوس بود. البته اين امر نسبت به سال 2008 قابل پيش بيني بود. بايد بگويم سياست ما در اين دوره، برگشت قيمت ها به سال هاي 2005 تا 2007 بود.

-ولي اين برگشت قيمت ها چندان موفق نبود.

من فکر مي کنم ما بايد واقعيت ها را بپذيريم. خب اين مساله نسبت به سال 2008 قابل پيش بيني بود، يعني ما ممکن نبود شاهد فروش ميلياردي چند اثر (همچون آوريل 2008) باشيم، ولي معتقدم در کل حراج موفقي داشتيم. لااقل اين حراج نسبت به حراج قبل موفق تر بود. کيفيت آثار مرتباً در حال ارتقاست که اين مساله را مي توان با مطالعه روي آنها دريافت. يادمان نرود که تمام اينها در حالي رخ مي دهد که ما از سال 2008 ميلادي شاهد بحران اقتصادي بدي هستيم. همان طور که شما اشاره کرديد اين بحران تمامي تبادلات مالي و اقتصادي دنيا را تحت تاثير قرار داده و بازار هنر هم از آن مصون نيست.

-در حراج اين دوره آثار شماري از هنرمندان خصوصاً هنرمندان ترک فروش نرفت و Unsold شد. نظرتان در اين باره چيست؟

ما در اين حراج شاهد فروش 77 درصد آثار بوديم. بنابراين تنها 23 درصد از آثار فروش نرفت و Unsold شد. ولي باز تاکيد مي کنم آثار اين فصل به لحاظ قيمت گذاري در سطح مناسب و مطلوبي قرار داشت. استانداردها واقعاً بالا رفت. براي مثال اثر افشين پيرهاشمي با قيمت فوق العاده يي به فروش رفت، يعني 140 هزار دلار. نقاشي پيرهاشمي از همان گروه نقاشي هايي بود که قيمت پايه شان با قيمت فروش رفته متفاوت بود و فاصله بسياري داشت و اين امر نکته خيلي مهمي است و نبايد به سادگي از آن بگذريم.

-به افشين پيرهاشمي اشاره کرديد. ما در اين حراج شاهد چکش خوردن اثر او به ميزان سه برابر بيشتر از برآورد اوليه (40 تا 60 هزار دلار) بوديم. نظرتان درباره اين نقاش چيست؟

پيرهاشمي با اينکه هنرمند جواني است، اما چهره يي بين المللي دارد. کيفيت آثار او در حد مطلوبي است و حتماً مي دانيد آثارش طرفداران زيادي در نقاط مختلف دنيا دارد. از اين رو زياد مايه تعجب نخواهد بود اگر اثري از اين نقاش ناگهان به سه برابر برآورد اوليه فروش برود. من فکر مي کنم پيرهاشمي پديده اين دوره حراج کريستي بود.

-به رغم برآوردهاي بالا براي آثار عرب ها، ترک ها و هندي ها در مقايسه با آثار ايراني ها، اما سرانجام ديديم آثار آنها در مرز برآورد اوليه ماند و حتي برخي از آنها هم که اصلاً به فروش نرفت. چرا برآوردهاي آثار ايراني ها را پايين گرفتيد؟

شما فکر مي کنيد اين طور بود؟ واقعاً؟، آيا فکر مي کنيد در نظر گرفتن قيمت پايه به ميران صد هزار دلار براي يک اثر ايراني پايين است؟

-خب بله، ايراني ها در تاريخ کريستي در دوبي رکورد دارند. تناولي با فروش 5/2 ميليون دلاري اثر خود هنوز رکورددار است و همين طور زنده رودي و احصايي. در حالي که امسال بالاترين برآورد اثر ايراني 180 تا 250 هزار دلار و متعلق به زنده رودي بود و اثر احمد مصطفي 600 تا 800 هزار دلار قيمت گذاري شد.

آنچه مي شود درباره اين صحبت شما گفت اين است که تمام بازار هنر خاورميانه در بخش قيمت گذاري برگشته به سال هاي 2005 ، 2006 و 2007. اما نسبت به ساير کشورها من فکر مي کنم قيمت آثار ايراني ها همچنان قوي باقي مانده. قبول دارم که قيمت پايه آثار ايراني ها از سال 2008 پايين تر بود، اما بايد بگويم در ميزان فروش تغيير قابل ملاحظه يي مشاهده نمي شود. با اينکه همچنان نوعي رکود در بازار هنر احساس مي شود، اما در بخش آثار ايراني شاهد فروش خوب آثار بوديم و قيمت ها کاملاً متوازن و متعادل است. اين نکته مهمي درباره هنر ايران است که به تعادل خوبي رسيده است.

-موسسه کريستي براي تابلوي احمد مصطفي برآورد 600 تا 800 هزار دلار را در نظر گرفت، اما گويا اين اثر نتوانست انتظار اين موسسه را در فروش فراهم آورد...

اثر احمد مصطفي به قيمت 660 هزار دلار فروش رفت که کمي بيشتر از قيمت پايه بود. با حرف شما موافقم، با اين حال اين را هم اضافه کنم که او همچنان رکورد هنر عرب را در دست دارد که من از اين بابت خوشحالم.

-معمولاً معيار شما براي انتخاب آثار در حراج چيست؟

ما معمولاً دو شيوه براي انتخاب آثار داريم؛ يک شيوه انتخاب آثار هنرمندان به اصطلاح پرطرفدار است؛ هنرمنداني که ثابت کرده اند مردم و مشتريان به خريد آثارشان تمايل دارند. در عين حال شماري از آثار را هم از ميان کارهاي هنرمنداني که پتانسيل لازم را دارند، برمي گزينيم. اين دسته از هنرمندان معمولاً آثار باکيفيتي ارائه مي دهند. بنابراين ما در حراج با ترکيبي از هنرمندان عامه پسند و نخبه پسند روبه رو هستيم و بايد هر دو دسته را هم مد نظر داشته باشيم.

-شما اولين بار در سال 2005 شعبه حراج کريستي را در دوبي تاسيس کرديد. آيا آن زمان فکر مي کرديد اين شهر بتواند در ظرف مدتي کوتاه به يکي از شعبات پراقبال و موفق موسسه کريستي تبديل شود؟

خب آن زمان حدس هايي در اين رابطه پيش خودمان مي زديم، اينکه بتوانيم شعبه موفقي داير کنيم تا بتواند به پاي شعبه هنگ کنگ برسد. اميدوار بوديم اين اتفاق در دوبي و خاورميانه بيفتد و روي همين پشتوانه، توجه مان به اين حوزه اقتصادي يعني دوبي معطوف شد. از اين رو حساب کاملاً ويژه يي روي حراج دوبي باز کرديم. حدس مي زديم شعبه يي که در اينجا افتتاح مي شود به مکاني براي ملاقات با مشتريان و برگزاري نمايشگاه هاي مختلف تبديل خواهد شد، درست مثل شعبه هاي هنگ کنگ، لندن و پاريس. به هر حال تصميم مان به سرعت عملي شد و ما با استقبال بسياري از کارشناسان مواجه شديم. همين استقبال ها به ما شجاعت داد که به ادامه کار حراج مصر و اميدوار باشيم.

-آيا از نتيجه حراج امسال راضي هستيد؟

بله، از نتيجه حراج راضي ايم. 77 درصد آثار فروش رفته که رقم قابل ملاحظه يي در شرايط فعلي است. در مجموع در اين حراج شش ميليون و 720 هزار دلار فروش داشتيم، در حالي که در حراج قبلي فروش مان چهار ميليون و760 هزار دلار بود. ما مشترياني داريم که در جست وجو و چشم انتظار آثار برجسته خاورميانه هستند.

-با توجه به اين آب و هواي بد اقتصادي، برنامه و استراتژي تان براي حراج بعدي چيست؟

ما در حراج آينده روي تقاضاي مشخص مشتريان تمرکز خواهيم کرد. اميدوارم در حراج بعدي، جسارت قيمت گذاري ها نسبت به کيفيت آثار بالاتر رود. فکر مي کنم در اين آب و هواي بد اقتصادي تنها چيزي که حراج را موفق و سرپا نگه مي دارد، کيفيت آثار است. ما در فاصله حراج قبل تا حراج اخير متوجه شديم بعضي آثار به لحاظ کيفي تغييري نکرده است و در عوض آثار تعدادي از هنرمندان کيفيت بهتري يافته که اين خود نوعي اعتماد را براي خريداران به وجود مي آورد.

اما مدیران فرهنگی کشور که با نگرش سلیقه ای و محدود خود قوانین و ضوابطی را به هنرمند تحمیل کرده بودند این خواست را نادیده گرفتند. در پی ادامه این روند نابسامان، بسیاری از هنرمندان تجسمی ترجیح دادند که در عرصه دولتی هنر حضوری فعال نداشته باشند و بدین سان خود را از دایره نگرش محدود کننده حکومت دور کردند.

حال برای اعتراض به نادیده گرفتن خواسته هایمان و ادامه وضعیت نابسامان و در پی رویدادهای اخیر و در ادامه واکنش همکارانمان در حوزه های دیگر هنری مثل گرافیک، کاریکاتور، تئاتر و سینما ما نیز با انتشار این بیانیه اعلام می داریم که از این پس با نهادها و مؤسسات دولتی همکاری نخواهیم کرد و از شرکت در بینال‌ها، جشنواره‌ها، نمایشگاه‌ها، مسابقه‌ها و سمینارهایی که از سوی دولت برگزار می شود پرهیز خواهیم کرد.

اسامی به ترتیب حروف الفبا :

سید محمد احصائی، فرح اصولی، ثمیلا امیر ابراهیمی، بابک احمدی، سیمین اکرامی، احمد امین نظر، فاطمه امدادیان، رضا افسری، پویا آریان پور، علیرضا آدم بکان، ایمان افسریان ، پروین اصانلو، سمیرا اسکندرفر، شهریار احمدی، مهدی احمدی، فیروزه امینی، مریم امینی، احسان ارجمند، فرح استاد هاشمی، هدی اربابی، علی اتحاد، هوشنگ اردوئی، برنا ایزدپناه، حمید اسکندری، مهرانه آتشی، پرويز ابيضي، كريم اسكندري، هديه احمدي، انسيه اكبرزاده، آزاده اخلاقي، طناز ابراهيمي، حوريه اكبرزاده، سعيد اسكندري، عيسي اميري، هادي ارجمند، رسول اكبرلو، چنگیز اقبالی، فائقه بقراطی، محمود بهمن پور، محمود بخشی موخر، فریبا بهمنی، باوند بهپور، امين باقري، شاه پری بهزادی، عادل برازنده، مهدي بابايي، صابر بقال اصغري، ، سپهر بختياري، روئین پاکباز، مهناز پسیخانی، شیرین پیله وری، فاطمه پاشا، لقمان پيرخضراني، مرتضي پورحسيني، الهام پارسيان، ساهان پورزنجاني، فریماه تابعی، ژینوس تقی زاده، امید تهرانی، محمد ابراهیم جعفری، هادی جمالی ، علیرضا جدی، پویا جمالی، فرید جعفری سمرقندی، فرید جهانگیر، فرزانه جواهري، ياور جمشيدزاده، وحید چمانی، عليرضا چليپا، مهدي چيت سازها، سعيد چاواري، آرش حنایی، شهلا حسینی، جمشید حقیقت شناس، وحید حکیم، الهه حیدری، سهیلا حقیقت، مجتبي حق‌جو، سيد محمود حسيني، محمود حق وردي‌لو، فرزاد حسن زاده، فرهاد حاتمي، خسرو خسروی، مسلم خضري، محمد خليلي، غلامرضا خليلي، مهرشاد خسروي يكتا، صدرالدين خيرآبادي، تورج خامنه زاده، بهرام دبیری، هلیا دارابی، مصطفی دره باغی، مرتضی دره باغی، وحید دانایی فر، ندا درزی، هایده دیلمقانی، هلنا دشتگل، گوهر دشتی، آلا دهقان، لیلی درخشانی، کتایون ده چمنی، غزاله دهپور، رئوف دشتي، نيلوفر درود، عليرضا درباني، هاله دار ابی، علی ذاکری، شنتیا ذاکر عاملی، امیر راد، سعید رفیعی منفرد، فرشاد رستمی، الهام رسمی، بیتا رضوی، ندا رضوی پور، آزاده رزاق دوست، منیژه رحیم تبریزی، پانته آ رحمانی ، نیلوفر رهنما، زروان روح‌بخشان، ميلاد رستمي، سلمان رييس عبدالهي، احمدرضا رفيعي، مریم ریاحی، شهناز زهتاب، صغرا زارع، مرتضی زاهدی، مهران زمانی، شراره زندیان، راحله زهرايي، حمید سوری، حسن سلطانی، مليكا سعيدا، فراز ساعر، سعید شهلا پور، رزیتا شرف جهان، بهزاد شیشه گران، فریده شاهسوارانی، حمید شانس، نسترن شهبازی اقدم، وحید شریفیان، فرشید شفیعی، علي شفيع آبادي، منوچهر صفر زاده، منیژه صحی، حامد صحیحی، هاجر صمدی، مسعود صمیمی، محسن صادقیان زاد، ترانه صادقیان، بهرنگ صمدزادگان، رضا صادقي، فرناز ضابطیان، محمد مهدی طباطبائی، تهمینه طاهباز، محمد حسین عماد، رضا عابدینی، سمیرا علیخا نزاده، صبا علیزاده، نوید عظیمی سجادی، کسری عابدینی، کیوان عسگری، هادي عليجاني، محمدرضا عباسپور، رضا عظيميان، مهدي عربي، محمود عرب نرمي، مینا غازیانی، مانی غلامی، محمد غزالی، شاهرخ غلامپور، رعنا فرنود، محمد رضا فیروزه ای، رها فریدی، فلور فیض بخش، مریم فریدونی، شهاب فتوحی، محمدرضا فتحي، مريم فرهنگ، اسماعيل فتحي، سحر فتاحي، مجید فتحی زاده، گلناز قدیری، شادآفرین قدیریان، امیر علی قاسمی، سينا قاسمي، زهره قانع، رضا قضاوي، وحيد قاسمي زرنوشه، رضا قاسمي زرنوشه، پرویز کلانتری، حمید کشمیر شکن، میترا کاویان، سیمین کرامتی، شهرام کریمی، عباس کوثری، ژیلا کامیاب، ماتیسا کازرونی، کتایون کرمی، نرجس كريمي، گلبرگ كياني، مجيد كاظمي، احسان كريميان، حميد كريم‌پور، سام کشمیری، هومن کاظمیان، لیلی گلستان، پریوش گنجی، فیروزه گل محمدی، باربد گلشیری، ملک دادیار گروسیان، گلاره گودرزي، ابراهيم گنجيان ، نعمت لاله ای، مهرداد لرپور، متين لواساني كيا، مرضيه لرستاني، منوچهر معتبر، جواد مجابی، فرشید ملکی، بهروز مسلمیان، مهران مهاجر، حسین ماهر، الهه مقدمی، احمد مرشد لو، شهره مهران، امیر معبد، رامین مهدی نژاد، داود منطق، ماندانا مقدم، مهرداد محبعلی، معصومه مظفری، کتایون مقدم، سهراب مهدوی، آزاده مدنی، حسن موریزی نژاد، فرخنده مرعشی، ناصر محمدی، احسان ملکی، مانلی منوچهری، رضا معیر، سوسن مبشر، محمود مكتبي، جواد مدرسي، وحيد محمدي، کیوان موسوی اقدم، رابعه ملاحسيني، مهتاب مزين، مهدي مرادي، بهار موذن، ساوالان محمديان، نازنين مازوني، محمد محمدي، هانيه مژدني،ابوالفضل محمودي، طاهره مقیم نژاد، رامیار منوچهر زاده، کریم نصر، امین نورانی، زهرا نبوی، نازیلا نوع بشری، طاهر نیکخواه، فريدون نعمت‌پور، رضا نصرتي، عباس نسل شاملو، علي نسل شاملو، فروز نگارنده، ابوالفضل نظري، هيمن نسيمي، علیمحمد نفیسی، احمد وکیلی، آرمين ولي پور، شيوا وليان، ژيلا وحدت، غزاله هدایت، الیکا هدایت، ترانه همامی، پیمان هوشمند زاده، عطاءالله هاشمی، زينب هاشمي، مونا هنرمند، رضا یحیایی، الهام یزدانیان، رضا یاراحمدی، عادل يونسي، زهرا يزداني‌نيا، مهدي يونسي، فرزانه يزدان‌پرست

کاتالوگ و نمایشگاه: تمام شرکت‌کنندگان باید حق تکثیر آثار خود را برای نمایش و تبلیغ حتی در دیگر کشورها به سازمان‌دهنده بدهند و به همان طریق، شرکت‌کنندگان باید تصدیق کنند که آثار آنان در قالب کاتالوگ برای بازگشت هزینه‌های صرف شده به فروش خواهد رسید.
انتخاب هیات داوران به عهده بنیاد میومِدی و سایر سازمان‌دهندگان خواهد بود.
سازمان‌دهنده این حق را برای خود قائل است که در صورتی که آثار میزان کیفیت و خلاقیت مورد نظر را نداشت و در صورت عدم شایستگی مد نظر آنان، یک یا چند جایزه را حذف نماید.

جوایز و گواهی شرکت
هیات داوران به ریاست موزه طراحی مکزیک وظیفه انتخاب آثار منتخب و دریافت کنندگان جوایز را بر عهده خواهد داشت. جشن اهدا جوایز در 8 نوامبر 2009 در ساعت 9 شب در موزه طراحی مکزیک (میومِدی) برگزار خواهد شد.

جایزه منتخب M3 مکزیکو
نماینده شرکت M3 مکزیکو یک یا چند جایزه به افرادی که آثارشان از دیدگاه آنان شایستگی تقدیر جهت خلاقیت و نوآوری داشته باشد، اهدا خواهد کرد.
هیات داوران درصورت مشاهده شایستگی و لزوم می‌توانند جوایز دیگری را نیز درنظر بگیرند.
اگر یکی از اشخاص برنده در طول جشن اهدا جوایز حضور نداشت، دیپلم افتخار در مراسم به فردی به نمایندگی از جانب او (با انتخاب میومِدی) اهدا خواهد شد و جایزه نیز بعدا و در زمانی دیگر به برنده تحویل داده خواهد شد.
تمام جوایز در شهر مکزیکوسیتی و تنها به شخص برنده و صاحب پوستر اهدا خواهد شده و هرگز جایزه به نمایندگی از طرف او حتی با داشتن اجازه کتبی از برنده، به شخص دیگری داده نخواهد شد.
جوایزی که به برندگان غیربومی در خارج از کشور اهدا می‌شود، می‌تواند به انتخاب خودشان با سرویس‌های سریع‌السیر برای آنان ارسال گردد. اما هرگونه هزینه پستی، مالیاتی و هزینه بار بر عهده برنده جایزه خواهد بود.
جوایز به یک نماینده اهدا خواهد شد، حتی اگر خلق پوستر به صورت گروهی بوده باشد.

قابلیت تجارت و فروش پوسترها در فروشگاه موزه میومِدی
به خاطر موقعیت موزه طراحی مکزیک (میومدی) این موزه ماهانه پذیرای افراد بسیار زیادی برای بازدید است. به همین دلیل به شما پیشنهاد می‌کنیم که این قابلیت برای شما مهیاست که اگر پوسترهایتان برای رقابت انتخاب شد، می‌توانید آنها را در فروشگاه موزه به فروش بگذارید. برای دانستن وضع فروش و درصدهای مالیاتی و ... پوسترهایتان می‌توانید به این سایت رجوع کنید: www.mumedishop.com
اگر شما مایل به تجاری کردن و فروش پوسترهایتان نیستید، لطفا در فرم ثبت نام ذکر نمایید. (این مساله تأثیری بر داوری و انتخاب شما در این رقابت ندارد)

چگونه کارهایمان را ارسال کنیم؟
تمام آثار باید به صورت مهر و موم شده و با مشخصات ذیل ارسال شوند:
تمام فایل‌های دیجیتال باید به صورت CD یا DVD با مشخصات ذیل ذخیره شوند:
ابعاد: 90X 60 سانتیمتر و به صورت عمودی
فرمت: با فرمت دیجیتال JPG ، 200 dpi و فرمت رنگی RGB (اگر تصویر شما نیاز به جزئیات بیشتری دارد شما می‌توانید dpi آن را تا 350 افزایش دهید)
به یاد داشته باشید که حجم فایل‌های JPG نباید بیشتر از 25 مگابایت باشد.
1. هریک از فایل‌های دیجیتال پوسترها باید به صورت ذیل نام گذاری شوند:
Jpg. نام خانوادگی طراح _ نام طراح ... یا نام استودیو
بسیار مهم است که بین کاراکترهایی که حروف یا عدد نیست، فاصله ایجاد نشود.
2. فرم ثبت نام باید چاپ و امضا شود (موجود در پایان فرم PDF فراخوان). هر اثر می‌بایست به صورت مجزا و با فرم‌های مورد نیاز پیچیده شود.
3. فرمPDF فراخوان باید چاپ و تمام صفحات آن توسط طراح امضا و همراه آثار ارسال گردد.
4. یک عدد فتوکپی از یک کارت شناسایی رسمی نیز همراه آثار باید ارسال گردد.
5. اجازه استفاده از پوسترها در کاتالوگ و دیگر موارد تبلیغاتی نمایشگاه (موجود در پایان فرم PDF فراخوان) (این یکی از موارد اجباری برای شرکت در این رقابت است)
6. اجازه تجارت و فروش پوسترها در فروشگاه موزه میومِدی (در پایان فرم PDF )
تمام موارد باید به نشانی زیر ارسال گردد:
MUMEDI
Museo Mexicano del Diseño
Av. Francisco I. Madero No. 74
Colonia Centro Histórico
México D.F. 06000
MÉXICO
Tel: +52 55 5510 8609

آخرین مهلت ارسال آثار: 16 اکتبر 2009
مهر تمبر آثار ارسالی نباید بعد از 16 اکتبر 2009 باشد و تحویل آثار نیز باید قبل از 20 اکتبر 2009 باشد.
دانلود فرم PDF :
http://www.mumedi.org/pdf/ContestToDeath09.pdf
سایت این رقابت:
http://www.mumedi.org/eng/index.html
منبع این خبر به زبان مکزیکی:
http://posterpage.ch/compet/09death.htm

کارهایی که دریافت کننده جایزه‌ای باشند جزوی از اموال manege.mons خواهند بود.
جوایز در مراسم بازگشایی یازدهمین سه سالانه اهدا خواهند شد.

سایت رسمی این رقابت هنوز به روز نشده و نمایشگر فراخوان گذشته این رقابت در سال 2007 است:
http://www.affichepolitique-mons.com/11EME_TRIENNALE/Accueil.html

نشانی و دیگر مشخصات:
11. International Triennial of the Political Poster Show
Le mage.mons
Rue des Soeurs Noires, 4a
7000 Mons- BELGIQUE
Tel : 00.32(0) 65 39.98.00 - Fax : 00.32(0) 65 39.98.09

www.affichepolitique-mons.com
این خبر در پوسترپیج: اینجا

به گزارش خبرنگار "آینده"، پس از ممنوع شدن فعالیت و تصویر چهره هایی مانند سید ‏جواد هاشمی، ساعد باقری، سهیل محمودی، عبدالجبار کاکایی ساختار این محدودیت ها ‏دو ماه پس از انتخابات چهره دیگری به خود گرفته است.‏

البته براین اساس، پخش مجموعه های تلویزیونی و تله فیلم و فیلم های سینمایی از افراد هنری ‏برشمرده که پیش از این تولید شده یا در حال تولید است، بلامانع است، اما فعالیت جدید آنها در قالب برنامه های سازمان صداوسیما تا اطلاع ثانوی ممنوع است و درباره دیگر چهره های فرهنگی و هنری، دعوت از آنها به برنامه ها و پخش اخبار آنها فعلا ممنوع شده است.

حالا محدودیت به نام هایی رسیده که معروف ترین آنها سیدرضا میرکریمی، مجید ‏مجیدی، حسین پاکدل، احمدرضا درویش، فاطمه معتمدآریا، محمد رحمانیان، سید ‏محمدرضا بهشتی، هوشنگ توکلی، لیلی رشیدی، بهاره رهنما، کیومرث پور احمد، کمال ‏تبریزی، هما روستا، مهتاب نصیرپور، مرضیه برومند، لادن مستوفی، ‏داریوش مهرجویی، عزت‌الله انتظامی، علی نصیریان، محمدعلی کشاورز،‏محمد رحمانیان، مهدی کرم‌پور، محسن مخملباف، مازیار میری، محمد احصایی، احمد ‏مسجد جامعی، معصومه ابتکار، علیرضا رئیسیان، منوچهر محمدی، علی معلم، حسین ‏زمان، حبیب‌الله صادقی، فرشته طائرپور، مرتضی رزاق کریمی، سامان سالور، پگاه ‏آهنگرانی، پانته آ بهرام، منیژه حکمت، رویا نونهالی، امیر جعفری، منوچهر شاهسواری، ‏عبدالحسین مختاباد، حسام الدین سراج، مسعود کیمیایی، گوهر خيرانديش، مسعود ‏رایگان، رویا تیموریان، محمدرضا فروتن، ابوالفضل جلیلی، اسرافيل شيرچى، مهرشاد ‏کارخاني، شاهین فرهت، محمد وافری، فاطمه راکعی، داوود رشیدی، هدیه تهرانی، باران کوثری، خزر ‏معصومی، بیژن امکانیان، بزرگمهر حسین‌پور، داریوش فرهنگ، لیلا حاتمی، علی مصفا، سعید ابوطالب، جمشید ‏بایرامی، حسین خسروجردی، علیرضا قاسم خان، احمد اسفندیاری، محمدرضا عارف، ‏نجفقلی حبیبی، مجید انصاری، حسن بلخاری، مهدی منتظرقائم، محمود نجاتی حسینی، ‏محمدعلی خلیلی اردکانی، کامپوزیا پرتوی، محمدعلی نجفی، قاسم افشار، مجید کیانی، ‏علی ژکان، ابراهیم حقیقی، سیروس تسلیمی، حمید فرخ نژاد، داریوش پیرنیاکان، امیر ‏جغتایی، محبوبه بیات، محمدرضا اصلانی، همایون امامی، ابراهیم حسن بیگی، افشین ‏علاء، رضا رییسی، فیروزه زنوزی جلالی، جعفر ابراهیمی، محمود دولت آبادی، یوسفعلی ‏میرشکاک، جمال میرصادقی، علی باباشاهی، عماد افروغ، سید مهدی شجاعی، احمد پورنجاتی، محمد بهشتی، عاتقه ‏صدیقی(رجایی)، عیسی کلانتری، الهه کولایی، محمد ستاری فر، صادق زیباکلام، رخشان ‏بنی اعتماد، ناصر تقوایی، حسین علیزاده، جلال ذوالفنون، ناصر چشم آذر و علیرضا ‏شجاع نوری می باشد.‏

جالب این است که در اسامی اعلام شده نام مرحوم سیف الله داد نیز مشاهده می شد که ‏با فوت این کارگردان و مدیر موفق سینمای کشورمان نام وی از این لیست حذف شد.‏
بدتر از همه آن که نام برخی چهره‌های سرشناس فرهنگ و هنر دینی نظیر سیدرضا میرکریمی، مجید ‏مجیدی، حسن بلخاری، عماد افروغ و سید مهدی شجاعی هم در این لیست قرار گرفته و معلوم نیست با این حساب صداوسیما چگونه می‌خواهد رسالتهای مهم خود را انجام دهد؟!

سوال اینجاست، آیا سازمان صداوسیما که برای لفظ "رسانه ملی" غش و ضعف می ‏کند، چنین رفتاری را دال بر ملی بودن تلقی می کند یا عقده گشایی با سلیقه های مختلف ‏در انتخابات ریاست جمهوری؟!‏

آیا با چنین رفتاری که با فرهیختگان و هنرمندان و چهره های فرهنگی انجام می شود، ‏می توان در انتخابات های آینده کشور مشارکت این طبقه پرمخاطب جامعه را مدنظر ‏داشت؟

چرا متولیان این رسانه بزرگ کشورمان بدون اینکه روی تاثیر مستقیم یک حرکت و ‏تصمیم خود ارزیابی درستی داشته باشند، وارد ماجرا شده و کمر نظام را از هزینه های ‏خود ساخته خم می کنند؟

متاسفانه در کنار بحران ممنوعیت تصویر و فعالیت چهره های برشمرده به نظر می رسد ‏برخورد با بدنه صداوسیما هم شروع شده که اخراج زن و شوهر شاغل در رادیو گفتگو ‏و اخراج سردبیر شجاع رادیو جوان در صدر آن است و در ادامه تعدادی از عناصر فنی ‏و اداری شاغل در این سازمان به دلیل شرکت در راهپیمایی ها یا تجمع های مختلف از ‏خدمت معلق شده اند.‏

این لیست و اسامی داخل آن موجب شده که برنامه های مختلف رادیو و تلویزیونی به ‏صورت گفتاری از آوردن افراد برشمرده منع شوند و پخش شبکه های مختلف رادیو و ‏تلویزیونی به جهت عدم انتشار اسامی مورد اشاره مکتوبی را به بخش های تولیدی اعلان ‏نکنند، اما از پخش تصاویر این افراد در قالب برنامه های تلویزیونی جلوگیری می کنند.

در این میان بیشترین تاثیر را برنامه "این شب ها"، "صبح عالی بخیر" و برنامه ‏‏"خانواده" در شبکه یک، "دو قدم مانده" به صبح در شبکه چهار، "به خانه برمی گردیم" ‏در شبکه تهران و "خانه فیروزه ای" در شبکه سه دچار بحران داخلی شده و بسیاری از ‏میهمانان، کارشناسان و حتی مجریان خود را از دست داده اند. ‏

با این وضع و محدودیت های شدید اعمال شده آیا می توان این رویه و ممنوعیت فعالیت ‏افراد برشمرده را تکذیب کرد؟

ای کاش سینه چاکان لفظ رسانه ملی، آن قدر شجاعت و دیدگاه بلند داشتند که دعواهای ‏زن و شوهری در حاشیه سلیقه های انتخاباتی در کشور را که در هر کشوری وجود ‏دارد، به دیده یک چشم عاقل می نگریستند و از به هم زدن این کلاف سردرگم در پاشنه ‏جام جم خودداری می کردند.‏

اگرچه این حرفها به این سادگی به گوش تئورسین های متولی بر صداوسیما نمی رود، ‏اما می توان کاهش شدید آگهی های بازرگانی و واکنش های تند مردم نسبت به برنامه ‏هایی مانند بخش خبری 20:30 شبکه دو، بخش خبری 20 شبکه خبر و برنامه های بی ‏مایه سیاسی و از بین رفتن اعتبار بخش های خبری صداوسیما را از عوارض نخست این ‏اشتباه رسانه ای و تسویه حساب شخصی دانست.