« بازهم خبری ناخوشایند در ارتباط با خانواده هنر ایران (سایت کارگاه موقتا تعطیل گردید ) | Main | افتتاح نمایشگاه فروش بزرگ سالانه هفت نگاه در موزه نیاوران »
February 21, 2007
بازهم یک خبر بد دیگر برای جامعه هنر(تبدیل به مصیبتگاه داره میشه وبلاگم )
پس از گذشت 8 ماه از انتشار اولين اخبار مربوط به حذف اختصاص نيم درصد از بودجه سازمانها براي خريد آثار هنري، حالا يك بار ديگر، اين خبر منتشر شده و ضربه نهايي را به جامعه فرهنگي- هنري كشور وارد كرده است.
بند «ح» آييننامه اجرايي تبصره 7 قانون بودجه سال 82 به كليه دستگاههاي اجرايي كشور اين اجازه را ميداد كه «نيم درصد از داراييهاي سرمايهاي خود را براي انجام اقداماتي به منظور تقويت سيماي كيفي بناها و احراز هويت اسلامي و ملي در جلوه ظاهري آنها اختصاص دهند.» ماده 4 اين بند نيز نحوه هزينه بودجه مورد نظر را اين گونه شرح ميدهد: منظور از اختصاص بودجه، تأمين اعتبار لازم براي طراحي، ساخت، خريد و نصب آثار هنري و يا تأمين هزينههاي طراحي و اجراي جلوههاي بصري و طرحهاي معماري و فرهنگي در طرحهاي تملك داراييهاي سرمايهاي ميباشد.
اما آنطور كه سعيد ابوطالب نماينده مردم تهران و عضو كميسيون فرهنگي مجلس ميگويد: هيچ دستگاهي به جز وزارت امور خارجه اين قانون را در دو سه سالي كه وجود داشت، اجرا نكرد.
مطابق قانون مذكور، دستگاههاي اجرايي «مخير» بودند كه اين نيم درصد را صرف امور فرهنگي- هنري بكنند يا نكنند كه ظاهراً بيتوجهي به اين اختيار، سبب شد صورت مسئله پاك شود. چرا كه علاوه بر اختياري بودن قانون مذكور، سنواتي نيز بوده است، يعني سال به سال وجود يا نبودش در قانون بودجه كشور مورد بررسي قرار ميگيرد.
جالب آن كه پيشنهاد دهندگان بودجه سال 86 شيوه راحتتر را برگزيدهاند: «لغو قانون». اما پاسخ اين پرسش آزار دهنده، بدون شك تنها در اختيار مسئولان است: چرا به جاي تبديل «اختياري» به «اجباري» و «سنواتي» به «دائمي» صورت مسأله حذف شده است؟
ابوطالب در اين باره هشت ماه پيش، وقتي كه خبر حذف بند ح آييننامه اجرايي تبصره 7 قانون بودجه سال 82 از قانون بودجه سال 86 براي نخستين بار منتشر شد به روزنامه همشهري گفته بود: با قوانين سنواتي مشكل حل نميشود. من معتقدم بايد قانوني داشته باشيم كه نه تنها بتوانيم آثار هنري را بخريم، حتي اجازه خريد ايده را هم بدهد، چرا كه هنرمند قرار نيست هميشه خودش آستين بالا بزند.»
«فرح اصولي»، نقاش و دبير آخرين دوسالانه نقاشي معاصر ايران همان موقع اين طور پاسخ داده است: علت اين كه كسي اين قضيه را جدي نگرفت اين بود كه اختيار را درست مسئولان داده بودند، در حالي كه متأسفانه در مديريتهاي كلان ما اطلاعات هنري و تمايل در اين باره خيلي كم است. اكثر مديران ما نميتوانند تصور كنند كه بابت يك تابلو چند ميليون دلار پرداخت ميشود.
ابوطالب نيز اجرا نشدن قانون و نبود انگيزه را در مسئولان مربوط، چه آنها كه بودجهريزي كردهاند و چه آنها كه ميبايست اجرا ميكردند، عامل اصلي لغو اين قانون ميداند. چرا كه دستگاههاي دولتي معمولاً ترجيح ميدهند بودجههاي خارج از شمول را صرف مسايل جاري شان كنند.
اما «امير رضاخادم»، يكي ديگر از اعضاي كميسيون فرهنگي مجلس، 2 روز پيش به خبرگزاري دانشجويان ايران گفت: چون ارزشگذاري اين اقدامات و ميزان اعتباري كه بايد براي آنها گذاشته شود، خود يك شرايط خاص را ميطلبد، امكان دارد برخي مسايل و حرفها پيش آيد، لذا آن را حذف كردند.
از سوي ديگر، حبيب صادقي، رئيس مركز هنرهاي تجسمي كه از قضا انتصابش تقريباً با انتشار اين خبر در خرداد ماه سال جاري همزمان شد، در كمتر از يك هفته پس از تصدي رياست مركز، واكنش تندي به لغو بند ح نشان داد و حتي گفت كه اگر لازم باشد به مجلس ميرود و در اين باره توضيح ميدهد.
اما پس از آن ظاهراً مشغلههاي فراوان رئيس مركز و باقي رؤساي مراكز هنري، اجازه پيگيري ماجرا را نداده است، چرا كه پس از 8 ماه، نهايتاً بند ح در كمال آرامش و بيهيچ گرد و خاكي، حذف شد و بازگشت آن نيز غيرممكن به نظر ميرسد.
خادم آب پاكي را بر دستان همه ريخته است: اكنون كه كار كميسيون فرهنگي در باره بررسي لايحه بخش فرهنگي به اتمام رسيده، ديگر نميتوان براي اين مسئله اقدامي كرد.
اصل خبر
Posted by davood at February 21, 2007 11:44 AM
Trackback Pings
TrackBack URL for this entry:
http://weblog.mantegh.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/54